De Stomp van de Wodanseik

Strak aan de Papiermolenbeek staat de stronk van wat eens een machtige en bijzondere Wodanseik was. Bijzonder was hij omdat zijn grote takken zo laag bij de grond begonnen, in tegenstelling tot de meeste Wodanseiken waar de takken hogerop beginnen. In 1936 is hij geveld, maar de stronk staat er nog steeds. 

Het pad liep vroeger langs de stomp, ten noorden van de Papiermolenbeek en toen kon de stomp van dichtbij worden bewonderd. In verband met het gevaar van vallende takken van de oude eiken is het pad verlegd ten zuiden van de beek.
De Stomp werd in de volksmond wel ‘Het Gezin’ genoemd omdat van het enigszins leek op twee ouders en een kind op de rug gezien.
Hier op deze kaart (Lichtdruk van “Het Wapen van Ede”) is de Wodanseik nog in volle glorie te zien. De kaart is verstuurd in 1913, maar heeft nog de oude kaartindeling van vóór 1905. Hij is dus minstens uit 1905 en de afzender heeft zijn royale tekst aan de voorkant moeten plaatsen zoals toen was voorgeschreven. Van deze Wodanseik is dus nog slechts de grote stomp over.
Op 5 juni 1936 is de eik geveld. De executeurs brachten op het zaagvlak een opschrift met deze datum aan maar dat is in de loop der tijd helaas verdwenen. In een aflevering van het tijdschrift Gelderland in Woord en Beeld uit 1938 staat deze foto waarop te lezen is wie de boom velde (boswachter L. Waalkens uit Oosterbeek) en op welke datum. 
Van De Stomp is kort na de oorlog ook deze ansichtkaart uitgegeven met twee kinderen er op en ook een braaf er naast.

Na meer dan tachtig  jaar staat de grote stomp er nog, nu begroeid met mos en ander bijzonder groen. Er bleek bij een inventarisatie door de KNNV-afdeling Wageningen in 2004 verschillende zeldzame soorten te zijn, zoals het Paarsteelveentrechtertje. Onlangs is dit gebied toegevoegd aan de Kaart met botanische hotspots.

Totaal zijn er meer dan 75 (!) ansichtkaarten van de Wodanseiken uitgegeven.

Plaats een reactie